Καταρρέοντας από κόπωση

Ηταν έκπληξη η κατάρρευση της Μπαρτσελόνα στο Αλιάντς Αρένα;

Πάντα η ήττα μιας τόσο μεγάλης ομάδας με 4-0 έχει ένα στοιχείο έκπληξης, όμως μια καλή ανάγνωση του ματς σε συνδυασμό με τα δεδομένα που η ίδια η χρονιά μας δίνει, αποδεικνύει ότι όχι μόνο το αποτέλεσμα είναι λογικό, αλλά θα ήταν μάλλον παράλογο και να μην έρθει. Η Μπαρτσελόνα φθίνει καιρό τώρα και η φθορά της είναι αποτέλεσμα έλλειψης ενέργειας: το είχα επισημάνει όταν έχασε με 2-0 στο «Σαν Σίρο». Τότε ήμουν βέβαιος για δυο πράγματα: το πρώτο ήταν ότι θα αποκλείσει τη Μίλαν στη ρεβάνς, το δεύτερο ότι δεν πρόκειται να κατακτήσει φέτος το μεγάλο τρόπαιο. Δεν τα έλεγα τυχαία.

Τα δυο ματς κόντρα στη Μίλαν ήταν καθοριστικά για την Μπαρτσελόνα και τη σεζόν της. Στο πρώτο, στο «Σαν Σίρο», ο Αλέγκρι έδειξε σε όλους τον καλύτερο τρόπο για να βγάλεις τον Μέσι από το παιγνίδι. Ξέροντας ότι ο Αργεντίνος παίζει στη διάρκεια του ματς σε τρεις θέσεις (σαν φουνταριστός κυνηγός, σαν δεκάρι και σαν έξω δεξιά) μοίρασε το μαρκάρισμά του σε τρεις παίκτες που κατά περίσταση δεν έπρεπε να τον χάνουν από τα μάτια τους. Οταν ο Μέσι έβγαινε στα δεξιά κόλλαγε πάνω του ο αριστερός μπακ Αμπάτε. Οταν έπαιζε σαν κυνηγός έπρεπε να τον τσεκάρει ο Ζαπάτα κι όταν έπαιζε σαν οργανωτής όφειλε να τον πιέζει ο Μουντάρι: ο σκοπός ήταν ο Μέσι να μην έχει χώρο να ξεκινήσει και να πρέπει πάντα να ντριμπλάρει για να απαλλαγεί από τον πρώτο παίκτη που πάει πάνω του και ο οποίος σημειωτέον δεν ήταν ποτέ μόνος, αφού πάντα κάποιος κατά περίσταση όφειλε να ντουμπλάρει το μαρκάρισμα. Αυτή τη στρατηγική τελειοποίησε χθες ο Χάινκες με τον Ριμπερί, τον Σβαϊνστάιγκερ και τον Ντάντε να ασχολούνται με τον ανέτοιμο Λίο σε κάθε σημείο του γηπέδου που αυτός βρισκόταν: όταν ο Μέσι ακυρώθηκε, η Μπαρτσελόνα δεν πήρε ανάσα στις νομιμες εταιριες στοιχηματων

Ελλειψη

Εχω επισημάνει καιρό τώρα ότι ο Μέσι μεγάλωσε πολύ ως μέγεθος και ότι πλέον είναι σημαντικότερος από την ομάδα του, γιατί αυτή κινείται γύρω του. Αυτή η αλήθεια, είναι κάτι πολύ κολακευτικό για τον Μέσι, όμως ποτέ κάτι τέτοιο δεν είναι καλό σημάδι για μια ομάδα -όσο μεγάλος και αν είναι ο ηγέτης της. Η έλλειψη εκρηκτικότητας του Μέσι εδώ και λίγο καιρό οφείλεται, όχι τόσο στους μυστηριώδεις μυϊκούς τραυματισμούς του που φέτος τον κυνηγάνε από τον Νοέμβριο, (πρώτη φορά είχε πονέσει στο ματς με την Μπενφίκα στο «Καμπ Νόου»…), όσο κυρίως από το ότι φαίνεται πως του βγαίνει η κόπωση από τα πολλά ματς που πλέον κουβαλάει: από το 2007 μέχρι τώρα έχει αγωνιστεί σε πάνω από 325 παιγνίδια, αριθμός που κάποτε αντιπροσώπευε δέκα χρόνια καριέρας ποδοσφαιριστή! Αυτή η κόπωση τσάκισε κάποτε τον Ντελ Πιέρο, «εξαφάνισε» πριν την ώρα του τον Ροναλντίνιο, διέλυσε το Ραούλ πριν φτάσει τα 30, «σκότωσε» τον Τόρες, οδήγησε τον Σνάιντερ στην Τουρκία. Αυτό το στύψιμο που έχει προηγηθεί, θα είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Μέσι προσεχώς.

Θαύματα

Η Μπαρτσελόνα δεν μπορεί να είναι απειλητική χωρίς ο Αργεντίνος να κάνει πράγματα και θαύματα: όλα περιστρέφονται γύρω του. Ας μην ξεχνάμε πως υπερφορτωμένοι με ματς είναι και πολλοί από τους συμπαίκτες του: στον Τσάβι, τον Μπούσκετς, τον Ινιέστα, τον Πικέ βγαίνει η κόπωση μιας τετραετίας θριάμβων (αλλά και αγώνων μεγάλης έντασης) με την Εθνική Ισπανίας, πρωταθλήτρια κόσμου και δυο φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης στις νομιμες εταιριες στοιχηματων

Οσο ο Λίο έκανε τα μαγικά του, δημιουργώντας πολλές φορές φάσεις από το τίποτα με την ικανότητα του στα μετωπικά μπασίματα, τα προβλήματα όλων κρύβονταν πίσω από ανέμελες τεσσάρες στο πρωτάθλημα Ισπανίας, εκεί που διάφορες Οσασούνες και Σαραγόσες δεν έχουν κανένα πρόβλημα να εξευτελιστούν. Αλλά, όποιος καταλαβαίνει, έβλεπε ότι το ρεζερβουάρ άδειασε μετά το τέλειο ματς κόντρα στη Μίλαν: απλά ο Μέσι ως Ελ Σιντ κράτησε ζωντανή την Μπάρτσα κόντρα στη φοβητσιάρα Παρί. Η Μπάγερν που δεν φοβάται, έκανε την Μπάρτσα μια χαψιά.

Αίνιγμα

Είναι το τέλος της Μπαρτσελόνα; Δύσκολο να κάνεις μαντεψιές. Μια κανονική ομάδα το καλοκαίρι θα αγόραζε έναν καλό τερματοφύλακα, δύο στόπερ, ένα φορ περιοχής και θα εμφανιζόταν του χρόνου ενισχυμένη – με μία ομάδα ικανή να παίξει και χωρίς τον Μέσι, ώστε να του δώσει μέσα στη σεζόν όποτε χρειαστεί τις απαραίτητες ανάσες που φέτος του στέρησε. Ομως η Μπάρτσα δεν είναι Ρεάλ να αγοράσει δέκα ξένους, ούτε Τσέλσι, ούτε Μπάγερν που για χατίρι του Γκουαρντιόλα τινάζει το ευρωπαϊκό μεταγραφικό παζάρι στον αέρα. Η Μπάρτσα περιμένει ενισχύσεις από τις Ακαδημίες της, πάει σε μετρημένες επιλογές, ψάχνει μικρούς και δυσκολεύεται και να εντάξει στη λογική του παιγνιδιού της όσους από τη Μασία δεν έχουν αποφοιτήσει. Οπότε το μέλλον της είναι αινιγματικά ενδιαφέρον, όπως άλλωστε είναι πάντα η Μπαρτσελόνα...

Οδοστρωτήρες

Η Μπάγερν έκανε ένα άψογο ματς, δείχνοντας ότι για να καταπλήξεις δεν χρειάζεται απαραίτητα υπερβολική κατοχή μπάλας. Η νίκη των Γερμανών ήταν ο θρίαμβος ενός παλιού, αλλά πάντοτε αποτελεσματικού ποδοσφαίρου, στο οποίο η προσήλωση στην άμυνα έχει μεγαλύτερη σημασία από τις προσχεδιασμένες φάσεις και στο οποίο η επικράτηση είναι θέμα φυσικής κατάστασης, δύναμης και μυαλού. Η Μπάγερν ήξερε τις αδυναμίες της Μπάρτσα στις στημένες φάσεις και στην πρώτη ώρα του ματς έπαιξε μεθοδικά και από το πλάι για να κερδίζει κόρνερ: με δυο τέτοια έγινε το 2-0. Οταν ο πρακτικός Χάινκες διαπίστωσε ότι η Μπαρτσελόνα θα ανεβεί κι άλλο ψάχνοντας το γκολ που θα την ξαναβάλει στο ματς, έριξε στο παιγνίδι έναν κόφτη (τον Γουστάβο) αντί ενός φορ (του Γκόμεζ), ώστε να έχει παραπάνω παίκτες στη μεσαία γραμμή και να αντιμετωπίσει το καταλανικό πάσινγκ γκέιμ.

Ο Χάινκες άφησε την Μπαρτσελόνα να κατεβάζει μπάλα, την περίμενε να ανέβει, ώστε, όταν οι μέσοι της κι ο Μέσι έχαναν την μπάλα, να βρουν οι ακραίοι του χώρους στην κόντρα: και στο τρίτο και στο τέταρτο γκολ δεν υπάρχει γερμανικό πρέσινγκ και κλέψιμο της μπάλας ψηλά (όπως γινόταν με τη Γιούβε π.χ.), αλλά παλιομοδίτικες δυναμικές αντεπιθέσεις με τον Ριμπερί να κουβαλάει μπάλα για σαράντα και πενήντα μέτρα ανενόχλητος. Η Μπάγερν είναι καταπληκτική με μια συνταγή ποδοσφαίρου της δεκαετίας του '80 και του '90: ομόρφυναν το δυναμικό παιγνίδι της και οι προσωπικές ενέργειες του Ρόμπεν και του Λαμ (που έχουν ποιότητα), αλλά τη διαφορά την έκανε το τρέξιμο του Μίλερ, του Σβαϊνστάιγκερ και του Μαρτίνεθ, που έκοψαν την Μπάρτσα στα δύο, απλά περιμένοντάς τη σωστά στις νομιμες εταιριες στοιχηματων

Το ματς μου θύμισε το Μίλαν - Μπαρτσελόνα 4-0. Τότε η Μπάρτσα είχε στον πάγκο τον Κρόιφ, τώρα τον έχει πίσω από την κουρτίνα.

Στον Κόλλια

Δεν ξέρω τι ώρα ακριβώς συναντήθηκε ο Δημήτρης Μελισσανίδης τη Δευτέρα με τον Πέτρο Παππά. Αυτό που μπορώ να σας πω πάντως με σιγουριά, γιατί τον είδα, ήταν ότι από τις 7 και κάτι το απόγευμα μέχρι τις 10 και μισή το βράδυ έδωσε το παρών στον καταπληκτικό Κόλλια και το υπέροχο εστιατόριό του στη Λεωφόρου Συγγρού, όπου και γευμάτισε με τους Τσέχους συνέταιρούς του περιμένοντας τις εξελίξεις στον ΟΠΑΠ, οι οποίες και τον απασχολούσαν. Στο τέλος έμειναν όλοι ευχαριστημένοι και με τις εξελίξεις και με ότι έφαγαν στον Κόλλια. Και για την ΑΕΚ δεν είπαν τίποτα…